021-28424131 orbitaledu.com@gmail.com

  جزوه قدر هدایای زمینی را بدانیم (۱) همراه با تست‌های کنکور

بخش اول جزوه‌ی قدر هدایای زمینی را بدانیم که برای دانش آموزان کنکوری دبیرستان یارا تهیه شده است. محتوای این جزوه در دو جلسه‌ی نکته و تست در تابستان ۹۸ توسط استاد اسماعیل پور ارائه شد.

در یك دوره، شعاع اتمی عنصرها از چپ به راست كاهش می یابد؛ زیرا در یك دوره، تعداد لایه های الكترونی ثابت می ماند در حالی كه تعداد پروتون های هسته افزایش می یابد. با افزایش تعداد پروتون‌ها، نیروی جاذبه‌ای كه هسته به الكترون‌ها وارد می‌كند افزایش یافته و بدین ترتیب شعاع اتم كاهش می‌یابد.

هر چه یک عنصر تمایل بیش‌تری برای تبادل الکترون داشته باشد، فعالیت شیمیایی آن عنصر بیش‌تر بوده و خصلت فلزی یا نافلزی بیش‌تری دارد.

هرچه شعاع اتمی یك فلز بزرگ‌تر باشد، آسان‌تر الكترون از دست می‌دهد.

نافلزها در واكنش‌های شیمیایی برخلاف فلزها تمایل دارند با گرفتن الكترون به آنیون تبدیل شوند.

در این عناصر میان فعالیت شیمیایی و شعاع اتمی رابطه‌ی عکس وجود دارد. در یک گروه از بالا به پایین با افزایش شعاع اتمی، واکنش پذیری کم‌تر می‌شود.

اغلب عنصرها در طبیعت به شكل تركیب یافت می‌شوند، هرچند برخی نافلزها مانند اكسیژن، نیتروژن و گوگرد و برخی فلزها مانند نقره، مس، پلاتین و طلا نیز به شكل آزاد در طبیعت وجود دارند.

عنصرهای سدیم، کلسیم و منگنز در طبیعت به صورت کانی‌های سدیم کلرید، کلسیم کربنات و منگنز (II) کربنات و عنصر گوگرد در طبیعت به صورت خالص وجود دارد.

واكنش‌پذیری هر عنصر به معنای تمایل اتم آن به انجام واكنش شیمیایی است. هرچه واكنش پذیری اتم‌های عنصری بیشتر باشد، در شرایط یكسان تمایل آن برای تبدیل شدن به تركیب بیشتر است.

هرچه فلز فعال‌تر باشد، میل بیشتری به ایجاد تركیب دارد و تركیب‌هایش پایدارتر از خودش است. به دیگر سخن هرچه واكنش پذیری فلزی بیشتر باشد، استخراج آن فلز دشوارتر است.

به طور كلی در هر واكنش شیمیایی كه به طور طبیعی انجام می شود، واكنش پذیری فراورده‌ها از واكنش دهنده‌ها كمتر است.


نظرات